ต่างคนต่างทำเพื่อใครอีกคน
posted on 27 Sep 2009 16:54 by khod-aloneตอนนี้ทุกอย่างถูกตั้งกุญแจล็อก...ทุกอย่างจริง ๆ
ไม่รู้จะปลดล็อกให้ตัวเองอย่างไร...
เรื่องบางเรื่องก็หดหู่จนเกินจะห้ามจริง ๆ
วันก่อนดูทีวี เห็นหน้านักแสดงอยู่คนหนึ่ง
ที่ฉันบังเอิญไปเห็นพฤติกรรมไร้ความแมนมากับตา
ข่าวการแต่งงานของเขา ไม่ถึงกับครึกโครม แต่ก็พอที่จะให้ทุกคนรับรู้และแสดงความยินดี
หันไปถามคนข้าง ๆ ว่าทำไม...
เขาบอกว่า สองคนอาจจะมีอะไรผูกพันกันมาก ๆ
ผูกพันหรือผูกกัน ฉันหันไปถามย้ำอีกที
เขาเงียบ...แล้วฉันก็เงียบ...
............................................................................................................................................
ผูกกันหรือผูกพัน
ยิ่งนานวันมันก็ยิ่งเหมือนกันเข้าไปทุกที
จนแยกไม่ออกว่าคำไหนเป็นคำไหน...ทุกสิ่งหมุนไปตามระยะเวลาที่ไม่เคยหยุดเดิน
นาฬิกาที่บ้านหลังน้อยมันตายอยู่ที่เดิมมานานแล้ว ไม่มีใครเปลี่ยนถ่านเสียที
แต่อากาศข้างนอกบ้าน เปลี่ยนจากกลางวันเป็นกลางคืนไม่รู้กี่ร้อยรอบ
ถ้าวันนี้คำว่าผูกพันจะต้องแยกออกจากผูกกัน
ความเจ็บปวดจะมากสักเท่าไร
คนหนึ่งอยากไปให้คนหนึ่งได้เป็นตัวของตัวเอง
อีกคนหนึ่งไม่อยากให้อีกคนไป...เพราะคำว่าผูกพัน
กุญแจบ้านที่เราล็อกกันแน่นหนาทุกคืน
เราตรวจตรากันอย่างระมัดระวัง...
ป้องกันบุคคุลที่ไม่พึงประสงค์เข้ามาวุ่นวายกับบ้านหลังน้อยของเรา
แต่วันนี้คนหนึ่งอยากปลดมันแล้วก้าวออกไป
เพียงเพราะอยากให้คนข้าง ๆ ได้พบกับสิ่งดี ๆ ข้างนอกบ้าง
อยากให้ความเป็นตัวเองที่เขาเพิ่งค้นพบเปิดเผยออกมา...เพื่อความสบายใจ
แต่ก็ถูกคำว่าผูกพันที่มีคำว่าผูกกันของใครบางคนรั้งเอาไว้
เราอยากไป...แต่เขาไม่อยากให้ไป
เราไม่อยากไป...แต่ความเป็นเขา...เราต้องไป
โคตรเจ็บเลย...แต่ไม่รู้จะวางอย่างไร...
เสียใจ...ทำอย่างไรดี